Letnie Forum Tańca Współczesnego
1- 3 lipca 2007
1- 3 lipca 2007
Wydarzenie wspierają:
Spektakle
1.07, g. 21.30 - Kolben Dance Company (Izrael) "The Four Seasons" - 60 min
2.07, g. 21.30 - Andre Gingras (Holandia) "Hypertopia" - 70 min
3.07, g. 21.30 - johannes wieland (USA) "progressive coma" - 80 min
1.07, g. 21.30 - Kolben Dance Company (Izrael) "The Four Seasons" - 60 min
2.07, g. 21.30 - Andre Gingras (Holandia) "Hypertopia" - 70 min
3.07, g. 21.30 - johannes wieland (USA) "progressive coma" - 80 min
Miejsce: Muszla Koncertowa w Ogrodzie Saskim
Wstęp: wolny
Wstęp: wolny
Warsztaty
1 - 3 lipca, Centrum Kultury w Lublinie
Grupy: początkująca i średniozaawansowana
zajęcia poprowadzą nauczyciele z Izraela, USA oraz Holandii
Koszt: 120 zł
1 - 3 lipca, Centrum Kultury w Lublinie
Grupy: początkująca i średniozaawansowana
zajęcia poprowadzą nauczyciele z Izraela, USA oraz Holandii
Koszt: 120 zł
Kolben Dance Company (Izrael)
"Cztery pory roku"
Odwieczne pragnienie zmian
"Cztery pory roku"
Odwieczne pragnienie zmian
Choreografia: Amir Kolben
Muzyka: Antonio Vivaldi
Kostiumy: Elsa Pui-yin
Światło: Shay Yehudai
Tańczą: Merav Dagan, Miriam Engel, Ola Ostrovsky, Maya Michlal, Adi Amit, Maayan Zohar, Vladimir Zak, Tomer Dahan, Amir Kolben, Moshe Ron (gościnnie)
Czas: 60 min
Muzyka: Antonio Vivaldi
Kostiumy: Elsa Pui-yin
Światło: Shay Yehudai
Tańczą: Merav Dagan, Miriam Engel, Ola Ostrovsky, Maya Michlal, Adi Amit, Maayan Zohar, Vladimir Zak, Tomer Dahan, Amir Kolben, Moshe Ron (gościnnie)
Czas: 60 min
Nowa wersja „Czterech pór roku" w wykonaniu Kolben Dance Company to kombinacja tańca współczesnego i XVIII-wiecznej muzyki.
Pory roku to jak wiadomo cztery jasno określone okresy, następujące kolejno po sobie w niezmiennym, wiecznym cyklu.
Spektakl odnosi się do nieustannych zmian zachodzących pomiędzy kolejnymi porami roku, pomiędzy dniem a nocą, pomiędzy chaosem i ładem. Opisuje pragnienie nasion by stać się drzewami i tęsknotę owoców by stać się znów nasionami. Nieustanne zmiany w naturze mają swoje odbicie w człowieku i na odwrót.
Ponieważ trzepot skrzydeł motyla może także spowodować burzę.
Pory roku to jak wiadomo cztery jasno określone okresy, następujące kolejno po sobie w niezmiennym, wiecznym cyklu.
Spektakl odnosi się do nieustannych zmian zachodzących pomiędzy kolejnymi porami roku, pomiędzy dniem a nocą, pomiędzy chaosem i ładem. Opisuje pragnienie nasion by stać się drzewami i tęsknotę owoców by stać się znów nasionami. Nieustanne zmiany w naturze mają swoje odbicie w człowieku i na odwrót.
Ponieważ trzepot skrzydeł motyla może także spowodować burzę.
Amir Kolben
Amir Kolben jest założycielem i kierownikiem Kombina Dance Company w Jerozolimie. Kolben tańczył solo zarówno w Bat-Sheba Company, Israel Ballet oraz za granicą. Amir Kolben był również współzałożycielem oraz kierownikiem artystycznym Tamar Dance Company z Jerozolimy. Kolben jest też przewodniczącym oddziału tanecznego Akademii Muzyki i Tańca w stolicy Izraela. Jest on słynnym nauczycielem różnych przedmiotów oraz styli. Często otrzymuje zaproszenia za granicę w charakterze nauczyciela.
Amir Kolben jest założycielem i kierownikiem Kombina Dance Company w Jerozolimie. Kolben tańczył solo zarówno w Bat-Sheba Company, Israel Ballet oraz za granicą. Amir Kolben był również współzałożycielem oraz kierownikiem artystycznym Tamar Dance Company z Jerozolimy. Kolben jest też przewodniczącym oddziału tanecznego Akademii Muzyki i Tańca w stolicy Izraela. Jest on słynnym nauczycielem różnych przedmiotów oraz styli. Często otrzymuje zaproszenia za granicę w charakterze nauczyciela.
ANDRÉ GINGRAS (Holandia)
"Hypertopia"
"Hypertopia"
Koncepcja i kreacja: André Gingras
Tańczą: Kenneth Flak, Kirstine Ilum Sörensen, Lawrence Irons, Marek Zawalski
Dramaturgia: Sue Jane Stoker
Wideo: Fabio Iaquone
Muzyka: Jurgen de Blonde
Scenografia: Ilona Kroeber
Kostiumy: Asalia Khadjé
Światło: Bas Vissers
Czas: 70 min.
Premiera: marzec 2006, Korzo theater, Haga, Holandia
Tańczą: Kenneth Flak, Kirstine Ilum Sörensen, Lawrence Irons, Marek Zawalski
Dramaturgia: Sue Jane Stoker
Wideo: Fabio Iaquone
Muzyka: Jurgen de Blonde
Scenografia: Ilona Kroeber
Kostiumy: Asalia Khadjé
Światło: Bas Vissers
Czas: 70 min.
Premiera: marzec 2006, Korzo theater, Haga, Holandia
Hypertopia - termin powstał ze złożenia dwóch słów: utopia (idea stworzenia doskonałego świata i społeczeństwa) oraz hyperopia (nadwzroczność). Powstałe połączenie hypertopia niesie za sobą pytania: Czy dążenia do zbudowania idealnego świata prowadzi do przekonania, że cel uświęca środki? Czy usprawiedliwia ono wybiórczą ślepotę na dziejące się wokół nas zjawiska?
Prasa o "Hypertopii" :
"Hypertopia jest zbyt inteligentnym spektaklem by komentarz mógł się odnosić tylko do zawartych w nim obrazów. W bardzo suchy sposób Gingras stawia przeszywające pytania - konsekwentnie staje się on jednym z najbardziej interesujących holenderskich artystów." (Düsseldorfer Kultur, Niemcy)
"W spektaklu Gingrasa chwila mija niepostrzeżenie a minimalizm obrazu popycha nas w intensywność fizyczną, w język ruchu o znaczeniu egzystencjalnym" (Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, Niemcy)
"Hypertopia jest zbyt inteligentnym spektaklem by komentarz mógł się odnosić tylko do zawartych w nim obrazów. W bardzo suchy sposób Gingras stawia przeszywające pytania - konsekwentnie staje się on jednym z najbardziej interesujących holenderskich artystów." (Düsseldorfer Kultur, Niemcy)
"W spektaklu Gingrasa chwila mija niepostrzeżenie a minimalizm obrazu popycha nas w intensywność fizyczną, w język ruchu o znaczeniu egzystencjalnym" (Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, Niemcy)
Produkcja: Korzo producties, Haga, Holandia
Współpraca: Künstlerhaus Mousonturm, Frankfurt, Niemcy; Tanzhaus NRW, Dusseldorf, Niemcy
Partnerzy: Polygon-Centre for Cultural Research and Project Development, Zagrzeb, Chorwacja; Art Workshop Lazareti, Dubrownik, Chorwacja; Melkweg Theater, Amsterdam, Holandia.
Wsparcia finansowego udzieliło holenderskie Ministerstwo Kultury oraz fundacja the Dutch Fund for Amateur Art and Performing Arts.
Na prezentacje w Polsce uzyskano dodatkowe wsparcie z Ambasady Holandii w Polsce oraz fundacji the Dutch Fund for Amateur Art and Performing Arts.
André Gingras/Korzo Productions
Andre Gingras urodzłi się w Kanadzie, studiował w Toronto, Montrealu i Nowym Jorku. W Kanadzie studiował teatr, literaturę angielską i taniec współczesny. Otrzymał nagrodę Canada Council Arts, która umożliwiła mu kontynuację edukacji tanecznej w Nowym Jorku. W Nowym Jorku pracował z Christopherem Gillisem, Dougiem Varone, Mariko Tanabe i the Doris Humphrey Repertory Co. W 1996 Gingras został regularnym członkiem grupy Roberta Wilsona z którą występował międzynarodowo min. w spektaklach TSE, The Days Before, Prometheus, 70 Angels on the Facade, Relative Light.
Andre Gingras rozpoczął pracę choreograficzną w Holandii w 1999r. Zakończywszy bogatą karierę taneczno- teatralną postanowił rozwinąć wysoce fizyczny i wizualny osobisty język wyrazu, w którym mógłby wyrazić siebie. Jego badania nad ruchem inspirowane były sztukami walki, breakdancem, fizycznymi symptomami związanymi z uwarunkowaniami medycznymi oraz w tańcu i teatrze postmodernistycznym. Jego pragnieniem jest sprzężenie tańca ze sztukami wizualnymi i cyfrowymi oraz wciągnięcie publiczności w dialog dotyczący zagadnień współczesności.
Jego pierwszym spektaklem był wyprodukowany przez agencję Korzo CYP17, którego premiera odbyła się w roku 2000 na festiwalu CaDance odbijając się szerokim międzynarodowym echem. Po dużym tournee holenderskim przyszły zaproszenia z festiwali i teatrów w Europie, Indiach i Ameryce Północnej min. z renomowanych festiwali Rencontres Choreographiques de Seine-Saint Denis (Bagnolet), Romaeuropa Festival, Munich Dance 2002 i Biennale w Wenecji w 2003. Za CYP17 Gingras został nagrodzony nagrodą dla obiecujących twórców przyznawaną przez Amsterdam Art Fund.
Gingras was rewarded for CYP17 with the Encouragement Prize 2001 by the Amsterdam Art Fund.
Gingras was rewarded for CYP17 with the Encouragement Prize 2001 by the Amsterdam Art Fund.
W 2002 Gingras współpracował jako choreograf z Peterem Steinem przy produkcji Penthesilea, której premiera odbyła się w Epidauros Amphitheater. W tym samym roku na festiwalu CaDance miała miejsce premiera kolejnej produkcji dla Korzo The Sweet Flesh Room, która została zaprezentowana również w Stanach Zjednoczonych podczas tournee w roku 2005. Kolejna premiera -The Lindenmeyer System odbyła się w Korzo (Haga) w styczniu 2004, następnie spektakl był prezentowany w Europie. Pokaz premierowy pierwszej choreografii Gingrasa dla Netherlands Dance Theatre I Mean Free Path odbył sie w kwietniu 2004, a już w lutym 2005 powstała kolejna excessive second body smile. Z kolei U Bevindt Zich Hier było pracą wielkoformatową dla 230 amatorów zaprezentowaną na zakończenie festiwalu Springdance w roku 2005.
W 2006 Gingras stworzył Nell Foco Che Gli Affina dla Staatstheater Nurnberg oraz Hypertropię i trans.form dla Korzo. W sezonie 2007 powstały choreografie dla Iceland Dance Company, Rambert Dance Company i Holland Dance Festival, a Hypertropia, Lindenmeyer System i CYP17 wyruszyły na tournee do Polski, Anglii, Hiszpanii, Stanów Zjednoczonych i Australii. W listopadzie 2007r. Gingras zaprezentuje w Korzo nowa produkcję The Autopsy Project (premiera 1.11.2007 podczas Holland Dance Festival).
johannes wieland (USA)
„progressive coma"
„progressive coma"
choreografia: Johannes Wieland
tańczą: Brea Cali, Eric Bradley, Jon Guymon, Kristin Osler, Lillian Stillwell, Isadora Wolfe
światło: James Clotfelter
scenografia: Frederica Nascimento
wideo: Monica Gillette, Ray Roy
wizualizacje: Sebastian Lemm
czas: 80 min
tańczą: Brea Cali, Eric Bradley, Jon Guymon, Kristin Osler, Lillian Stillwell, Isadora Wolfe
światło: James Clotfelter
scenografia: Frederica Nascimento
wideo: Monica Gillette, Ray Roy
wizualizacje: Sebastian Lemm
czas: 80 min
Z prasy:
Bardzo żywiołowi i piękni tancerze; mądre wykorzystanie wideo; mnóstwo erotycznych, prowokacyjnych i tajemniczych wydarzeń."
John Rockwell, The New York Times
Bardzo żywiołowi i piękni tancerze; mądre wykorzystanie wideo; mnóstwo erotycznych, prowokacyjnych i tajemniczych wydarzeń."
John Rockwell, The New York Times
Spektakl zrealizowano dzięki częściowemu wsparciu The Greenwall Foundation, Poseidon Services oraz Goethe Institute w Nowym Jorku.
Johannes Wieland został niedawno mianowany dyrektorem artystycznym i choreografem grupy teatru tańca w State Kassel Theatre, w Niemczech. Urodzony w Niemczech, były pierwszy solista Béjart Ballet w Lozannie oraz Berlińskiej Opery Narodowej, założył własną grupę ‘ johaness wieland’ w Nowym Jorku, w 2002 roku. Od tamtej pory rozwija swój wyjątkowy rodzaj działalności artystycznej, który zyskał uznanie krytyków takich pism jak The New Jork Times, The Village Voice oraz Dance magazine, które, w styczniu 2003 roku, wymieniły go jako jednego z „ 25 do Obejrzenia” . W 2004 roku jego duet shift został uhonorowany nagrodą Kurta Joos’a, w tym samym roku został także zwycięzcą Hubbard Street 2 National Choreographic Competition.
Oprócz prowadzenia własnej grupy, Wieland pracuje również jako zastępca dyrektora artystycznego grupy PARADIGM ( w Nowym Jorku ), a także jako gościnny choreograf i wykładowca w formacjach i szkołach artystycznych na całym świecie. Posiada dyplom licencjata wydziału sztuk pięknych na Uniwersytecie w Amsterdamie oraz tytuł magistra New York University/Tisch School of the Arts.
Oprócz prowadzenia własnej grupy, Wieland pracuje również jako zastępca dyrektora artystycznego grupy PARADIGM ( w Nowym Jorku ), a także jako gościnny choreograf i wykładowca w formacjach i szkołach artystycznych na całym świecie. Posiada dyplom licencjata wydziału sztuk pięknych na Uniwersytecie w Amsterdamie oraz tytuł magistra New York University/Tisch School of the Arts.
Grupa:
johaness wieland wyraża I nadaje kształt wizji jej założyciela i choreografa, Johanessa Wieland’a. Choreografia Wieland’a stosuje inspirowane architekturą pojęcie ciała, ruchu i przestrzeni, sięgając głęboko w psychikę człowieka, by stworzyć abstrakcyjny, bogaty w metafory repertuar dla swojej grupy. Jako element jej ogólnego nastawienia do performance, grupa pobudza kreatywność i innowacyjność u kompozytorów, projektantów oraz współpracujących artystów.
Pokaz premierowy johaness wieland, na który bilety zostały wyprzedane w błyskawicznym tempie, odbył się w New York Joyce SoHo. Od tamtej pory grupa prezentowała się na New York Dansepace Project, a także została zaproszona przez Diane von Furstenberg do występów w jej teatrze. Grupa wystąpiła również podczas ceremonii rozdania nagród Kurta Joos’a, w programie przygotowanym wspólnie z Tanztheater Wuppertal Pina Bausch, na festiwalu Jacob’s Pillow Dance, w Massachussets.
Oprócz występów na krajowym i międzynarodowego tourne, grupa współpracuje z festiwalem Berkshires Theater, Kaatsbaan International Dance Center oraz The Yard.
Oprócz występów na krajowym i międzynarodowego tourne, grupa współpracuje z festiwalem Berkshires Theater, Kaatsbaan International Dance Center oraz The Yard.
